FOTO
SPONSOREN
 Hoek uit; altijd lastig.

Onder dit motto ging er afgelopen vrijdag een groep van 25 personen richting het altijd mooie Zeeland. Het was
namelijk zo dat het vlaggenschip van HHC Hardenberg in Zeeuws Vlaanderen (lees; België) 3 punten kon
ophalen bij degradatiekandidaat Hoek.

De 25 mensen werden over de 3 busjes verdeeld en de verre reis kon beginnen.
Na diverse plas- en eetpauzes kwamen we rond etenstijd aan in het luxueuze hotel in Terneuzen, waar we
hartelijk werden ontvangen. Gauw de tas op de kamer en op naar het eten. Dit werd genoten in een
supergezellig eetcafé op de Markt van Terneuzen. De kwaliteit van het eten was discutabel, maar de pret was er
niet minder om. De soep was uit blik maar warm, de boter over datum, de biefstuk over-welldone (grijs van
binnen) en de irish coffee lauw. De sfeer steeg per rondje en aan het eind van het driegangen diner, inclusief
(ongeveer) 18 kilo patat, werd de serveerster bedolven onder de lovende kritieken en natte zoenen.
Hierna werden er nog meerdere kroegen in Terneuzen vereerd met een bezoek van de supporters van HHC
Hardenberg. Overal werden we met open armen ontvangen en werden de HHC liederen uit volle borst ten
gehore gebracht. Tot diep in de nacht kon men aan de andere kant van de Westerschelde het geroezemoes
horen.
Eén Terneuzenaar kon dit minder waarderen en vond dat hij zich er tegenaan moest bemoeien wat de pret
bedierf. Hierna werd het hotel weer opgezocht en gingen de vermoeide oogjes dicht.

Dag van de wedstrijd.
De volgende morgen stonden de koppies er iets anders bij dan de nacht ervoor. Menig aspirine vond de droge
keeltjes van de ietwat slome supporter. Na de Westerschelde eens goed bestudeerd te hebben vanuit het
restaurant van het hotel, waarbij de flauwe woordspelingen niet van de lucht waren, werd er koers gezet richting
een lunchgelegenheid iets verderop. Hier werd nog een laatste hap of drankje genuttigd, waarna we richting
Hoek vertrokken. Na afslag Hoek – centrum te hebben genomen kwamen we vrijwel direct in het centrum aan.
Op het terras van het hotel van Hoek zaten de eerste HHC-ers al te wachten op de grote menigte supporters die
nog zouden arriveren. Het inwoners aantal van Hoek zou tijdelijk verdubbeld worden. Toen de bus gearriveerd
was ging de optocht van supporters, met paard en wagen voorop, richting het sportveld in Hoek. We keken
onze ogen uit toen we bij het sportpark aankwamen. Menigeen was het er over eens dat dit geen
topklassewaardig sportpark was.

De wedstrijd.
Hierover kunnen we kort zijn; het begin was goed, waarna de boel inkakte met verlies tot gevolg. Dit was een
grote domper op het leuke en gezellige weekend.

De terugreis.
Deze werd direct na de wedstrijd aanvaard. Van de busjes werd weer een dikke 300 kilometer het uiterste
gevergd. Onderweg werd er weer volop genoten van de plas- en eetpauzes. Moe maar voldaan kwamen we
rond 9 uur weer op onze Boshoek aan.

We kunnen terugkijken op een leuk en gezellig uitje van onze supporters naar Zeeland.

Foto's van deze gezelligheid vind je hier.