SPONSOREN
 HHC Hardenberg - De Treffers (15-10-2016)

"Hoe kan dat dan?"

9 gespeeld 0 gewonnen... En dat is, trap ik ff een open deur in, niet zo best.
Maar hoe kan dat dan? Die vraag heb ik talloze keren gehoord de afgelopen weken... Van clubgenoten met een ietwat wanhopige intonatie maar ook van buurdorpbewoners en dan vaak met een vreemd soort ingehouden meesmuilend lachje...
Want het is zover beste HHC'ers, de tegenvallende resultaten van ons vlaggenschip zijn ook bekend in de dorpskernen rond ons Hardenberg en Heemse Cluppie. U kent dat wel, die ene oom uit Gramsbergen die nooit over voetbal praat maar nu opeens vraagt: "wat hef hhc doane zoaterdag? Of die neef die eigenlijk een nicht is uit Sibculo die je een screenshot whatssappt van TT 833. En er valt een zekere ontwikkeling te ontdekken in de wijze waarop met dat nieuws wordt omgegaan. Eerst wat gegniffel, daarna nam men glimlachend het nieuws van een volgende nederlaag of gelijkspel tot zich. " Vervolgens hardop lachend tot schuimbekkend over de grond rollend van leedvermaak.
Kan ik allemaal goed tegen, prima ontwikkeling. Immers, als je de ambitie uitspreekt bij de top van Nederland te willen horen en dat lukt dan even een keer niet dan zorgt dat voor leedvermaak. Maar nu beste mensen, is er iets ergers aan de hand! Het gelach maakt plaats voor medelijden... Een collega van Hardenberg '85 die zegt: "nou ik gun jullie die overwinning wel zo langzamerhand." Dodelijk... Ik las zelfs een stuk op Facebook van een rasMarienberger die ons een hart onder de riem stak! En stelde dat het wel weer goed komt... Het moet toch niet gekker worden lijkt me... Wat is de volgende stap? Een groen wit kaartje met opbeurende woorden uut Banthum? Je moet er toch niet aan denken...
Dit maakt de noodzaak om te winnen echt allesoverheersend...
Hoe kan het nou?
Mijn vrouw begon er vorige week zelfs nog over. Ik herhaal dat even, mijn vrouw begon er zelfs vorige week nog over... Korte typering van mijn vrouw: knap, intelligent, lief en geen enkel interesse in voetbal. Als ik weer eens een doosje oranje rook heb laten bezorgen krijg ik een meewarige blik.
Ik: "wat is er schat?" Zij "wat heb je voor pakketje?" Ik; "oh, doosje rook voor de voetbal" Zij; "volwassen mannen toch Jan?"
Jep! Maar niet op zaterdagmiddag half drie of half vier of weet ik hoe laat we tegenwoordig spelen...
Maar goed, zij vroeg dus ook: "hoe kan dat dan?" "Die jongens hebben toch ook een basis van vorig seizoen?" "Ze kennen elkaar toch al een poosje?" "Dan moeten er toch bepaalde automatismen (ze zei het echt!) bestaan waar je mee verder kunt?"
"Jullie gaan toch niet straks die arme trainer ontslaan?" zei ze ook nog. "Natuurlijk niet schatje!" Daar zijn we de club helemaal niet naar! "Het komt vast goed! "Jullie winnen vast zaterdag" waren haar afsluitende wijze woorden.
Kijk, eigenlijk maakt het haar geen ene reet of we winnen of verliezen of in welke klasse we spelen. Ze zegt het ook gewoon uit eigenbelang. Want als we winnen dan komt er geen kerel thuis met een sacherijnige harses die het hele weekend allen maar vraagt: "maar hoe kan het dan?"
Dan naar zaterdag... De Treffers komen op bezoek. En, u raadt het al, die staan boven ons haha...
Afgelopen maandag hebben onze mannen de trainingstijd gebruikt om eens met elkaar in gesprek te gaan. Altijd goed, het loopt niet, het moet anders. En dan ga je met elkaar om tafel en dan bedenk je een plan B. De B van Beter voetballen, van Best mooie goals maken en Bier drinken op de eerste overwinning.
Deze week werd bekend dat de Tweede Divisie ook een transferwindow krijgt in de winterstop. Wellicht doet zich voor ons nog een buitenkansje voor om wat scorend vermogen in te kopen. Altijd welkom zou ik zeggen.
Kleine domper is wel dat we niet mee mogen doen met het Protos Weering zaalvoetbaltoernooi... We spelen te hoog is het argument. De grap op twitter was gauw gemaakt dat we wellicht volgend seizoen wel weer mee mogen doen. Heerlijk dat soort zelfspot.
Maar daar gaan we niet van uit! Wij gaan ons gewoon handhaven in deze klasse daar ben ik vol van overtuigd. Zaterdag gaan we 'm pakken, de eerste driepunter van het seizoen!
Dan kan het medelijden weer plaats maken voor tandengeknars... Een veel mooier geluid om te horen ook...

Dus... Winnen lieve jongens! Doe het voor de hele regio, en ook een beetje voor mijn vrouw...